PET ve PVC filmler eşit durumda birbirinin yerine geçemez; daha ziyade, çok farklı konumlara sahip iki farklı malzeme kategorisini temsil ediyorlar. PET, yüksek performansı, üstün çevre dostu olması ve yüksek hassasiyetiyle öne çıkan bir "teknik uzmandır"; oysa PVC, düşük maliyeti, işlenme kolaylığı ve geniş pazar kapsamıyla tanımlanan "ana akım iş gücü" olarak hizmet eder. Öncelik uzun süreli dayanıklılık, optik berraklık ve çevresel uyumluluk ise (gıda ambalajı, elektronik bileşenler ve son teknoloji otomotiv filmleri gibi uygulamalarda görüldüğü gibi), PET tercih edilen seçimdir. Tersine, odak noktası kısa vadeli estetik, büyük ölçekli uygulama ve bütçe duyarlılığı (inşaat malzemeleri, kırtasiye malzemeleri ve temel ambalajlar gibi) üzerindeyse, PVC pratik avantajlarını korur. Çoğunlukla "PET renk değiştiren filmler" olarak anılan filmler, gerçekte tipik olarak, üzerine bir PVC yüzey tabakası yerleştirilmiş bir PET destek tabakası olarak yapılandırılmıştır. Kurulum sırasında PET desteği soyuluyor ve araca yalnızca PVC tabakası yapışıyor. PET arkalık, "portakal kabuğu" dokusunu en aza indirirken yalnızca düzlüğü ve parlaklığı arttırmaya hizmet eder, ancak PVC yüzey katmanının solmaya, yapışkan bozulmaya ve çatlamaya karşı duyarlılığı gibi doğal kusurlarını değiştirecek hiçbir şey yapmaz. Gerçek tamamen PET otomotiv filmleri (bazı üst düzey koruyucu filmler gibi), yüksek sertlik (3H–4H), çizilmeye karşı dayanıklılık, kalıntı bırakmama gibi belirgin avantajlar sunar.